16-3-2012
Η διαφορά μεταξύ ενός ανατρεπτικού κινήματος και μίας καιροσκοπικής αλλαγής προσώπων στην κορυφή της εξουσίας, είναι η θέληση για δύναμη, όπως θα έλεγε και ο Φρειδερίκος Νίτσε.
Το αντιμνημονιακό στρατόπεδο είναι έτοιμο να διαβεί το ποτάμι. Φτάνει στην τελική αναμέτρηση με τον εχθρό του Λαού. Απομένει να καθορίσουμε την τακτική για την άμεση ανατροπή της κατοχικής κυβερνήσεως.
Τί όπλα διαθέτει ο εχθρός και τί όπλα διαθέτουμε εμείς;
Ο εχθρός διαθέτει νομοθετική εξουσία, νόμισμα, ένοπλα σώματα, μμε, κυβέρνηση, δικαστήρια, κρατικά αρχεία και σφραγίδες.
Εδώ αρχίζει το πρόβλημα. Το δίλημμα «εκλογές ή εξέγερση» παραλύει το παλλαϊκό κίνημα. Το ζήτημα δεν είναι ή το ένα ή το άλλο. Το ζήτημα είναι ποιός θα καθορίζει τί είναι νόμιμο και τί παράνομο. Ο Ελληνικός Λαός ή το 4ο Ράιχ;
Ένα αληθινά ανατρεπτικό κίνημα δημιουργεί πρωτογενές δίκαιο. Κλιμακώνει την σύγκρουση μέχρι τα άκρα. Η αναμέτρηση με τον εχθρό είναι το πρωταρχικό καθήκον του εξεγερμένου Λαού.
Το αντιμνημονιακό μέτωπο δεν αναζητά την νομιμοποίηση από τον εχθρό. Θέτει εκτός νόμου τον εχθρό του Λαού. Δημιουργεί την δική του νομιμότητα.
